بایگانی برچسب: s

کونگ فو، جهانی شدن و سخنی با مسئولان

نوشته‌شده در توسط .

قصه فدراسیون «کونگ فو» و ادعاهایش دیگر سالهاست که تکراری شده، اما درست زمانی که می خواهی امیدوار شوی شاید مسئولین جدید ورزش کشور بالاخره متوجه داستان شوند و فکری به حالش بکنند، می بینی اوضاع بدتر شده که بهتر نشده است. در چند روز گذشته شبکه رادیو ورزش در سه نوبت برنامه ای را به نقد و بررسی این فدراسیون و راهکارهای جهانی شدن آن اختصاص داده بود. دوستان عزیز در این برنامه علاوه بر مطرح کردن این ادعا که اصلا «کونگ فو» یک اسم ایرانی است نه چینی و در چین رشته ای با عنوان «کونگ فو» وجود ندارد! هر آنچه دلشان خواست متلک بار رشته های دیگر رزمی – به قول خودشان وارداتی – کردند، بار دیگر ندای جهانی شدن رزم ایرانی سر دادند و با کمال تاسف مسئولین وزارت ورزش و دبیر کل کمیته ملی المپیک هم نه تنها به دفاع تمام قد از آنان پرداختند که از رسانه ها هم گله کردند که چرا از این دوستان حمایت نمی کنند!

بیشتر بخوانید

می خواهیم کونگ فو را جهانی کنیم!

نوشته‌شده در توسط .

فرض کنید یک شرکت خودروساز ایرانی بگوید تا کی باید صرفا وارد کننده خودروهای خارجی باشیم؟ ما می خواهیم تولیدات خودمان را بعنوان یک محصول و برند ایرانی به دنیا معرفی کنیم. خیلی هم عالی! اما بعد که نگاه می کنی می بینی محصول ادعایی تشکیل شده از موتور “پژو”، بدنه “رنو” و چراغ “تویوتا” که تازه اسمش را هم گذاشته اند “مرسدس بنز”! خنده دار است اما عین این ماجرا در ورزش ما برای بیش از یک دهه است که اتفاق افتاده بدون آنکه کسی به آن بخندد!

بیشتر بخوانید

کدام کونگ فو در سرزمین ژرمنها درخشید؟!

نوشته‌شده در توسط .

مدتی بود که خبر آماده سازی تیم ملی کونگ فو جهت شرکت در مسابقات جهانی آلمان به گوش می رسید. ماجرایی که نهایتا دیروز با اعلام “قهرمانی تیم ملی آقایان در سرزمین ژرمن ها” از طرف فدراسیون به پایان رسید. اما حقیقت این است که این داستان به همین روشنی و شفافی که به نظر می رسد نیست. وقتی فدراسیون جودو، کاراته، تکواندو و حتی ووشو خبر از موفقیت تیم ملی در مسابقات جهانی می دهند، تکلیف همه با خبر مشخص است. مثلا وقتی فدراسیون تکواندو می گوید در مسابقات جهانی فلان عنوان را به دست آوردیم، منظورش از مسابقات جهانی دقیقا مسابقات جهانی تکواندو است. اما وقتی فدراسیون عجیب و غریبی با نام “کونگ فو و هنرهای رزمی” که آن را باید یکی از شاهکارهای وزارت ورزش و جوانان به حساب آورد می گوید “مسابقات جهانی”، شما دقیقا نمی دانید منظور چیست و با کدام مسابقات جهانی طرف هستید!

بیشتر بخوانید

جهانی شدن به سبک ایرانی

نوشته‌شده در توسط .

همه می دانیم که رشته «کشتی» از سابقه تاریخی در ایران برخورداره و به نوعی ورزش ملی ما محسوب میشه. همیشه به این موضوع فکر می کردم که کشتی های محلی ما که در بیشتر استانهای کشور به شکل و شمایل بومی تمرین می شه خیلی جای کار داره و اگر یک کار پژوهشی درست و حسابی روی اونها بشه، چه بسا بشه انونها رو به عنوان استایلهای سنتی کشتی به دنیا معرفی کرد. چند روز پیش اتفاقی چشمم به این خبر افتاد که «کشتی گیله مردی ثبت جهانی شد». خب هم هیجان زده شدم و هم کنجکاو. گفتم انگار بالاخره یه عده به فکر افتادن و داره اتفاق های خوبی میافته. اما… اما… اما وقتی متوجه شدم جریان از چه قراره رسما هنگ کردم! حالا ببینید جریان از چه قراره:

بیشتر بخوانید

رزم ایرانی،ووتا، یک دنیا اما و اگر!

نوشته‌شده در توسط .

اين روزها در جامعه رزمي صحبت از مسابقات جهاني “توآ” و جهاني شدن “رزم هاي ايراني” و از اين حرفهاست. مسئولين فـدراسـيـون “كـونـگ فـو” و الـبـته  “ووتا” با آب و تاب از كشفياتشان مبني بر وجود رزم در ايران باستان و هاج و واج ماندن خارجي ها از اسناد شگفت آور كشف شده سخن گفته و مي گويند: “اين شرايط رو ما داريم ايجاد مي كنيم كه دنيا را به اين آگاه بكنيم كه ايران تاريخ داره و اين هنر و اين تاريخ رو به دنيا صادر بكنيم.” نظر به اينكه در اينجا بحث “رزم هاي محلي” و “رزم ايراني” مطرح شده و موضوع  شخصي نيست، يعني قضيه در حد تحقيقات يا ابداع يك سبك يا ادعاهاي شخصي يك نفر نيست و حالا قرار است حاصل اين پروژه با حمايت وزارت ورزش و كميته ملي المپيك به سازمانهاي بين المللي معرفي و به قولي جهاني شود، موضوع ديگر شوخي نيست كه بنشينيم و ببينيم يك عده چكار مي كنند يا نمي كنند. قضيه ملي است و از آنجا كه ظاهرا مسئولان رده بالاي ورزش كشور اهميت آن را جدي نگرفته و متوجه تبعات احتمالي آن در صورت طي نكردن يك روند صحيح نيستند، لازم است تا هر كس كه مي تواند و نظر و نقد و پيشنهادي دارد در اين بحث هاي مطرح شده مداخله كند. به هرحال تاريخ اين كشور ارث پدري يك عده خاص يا سرقفلي يك فدراسيون بخصوص نيست كه همه تماشاچي باشيم و يك عده براي خودشان ببرند و بدوزند.  به عنوان كسي كه شخصا در مورد تاريخچه و وجود احتمالي روش هايي از رزم در ايران باستان دغدغه داشته ام، مي خواهم اين نكته را در همين اول بحث بگويم كه اين نوشته  – كه طبيعتا ممكن است خالي از خطا هم نباشد – اگرچه ممكن است در برخي از قسمت ها با كمي تندي و نقد بي رحمانه همراه باشد، اما وجدانا از نگارش آن هدفي جز دلسوزي و هشدار به مسئولان  و همه كساني كه هم در مورد تاريخ و گذشته ايران و هم در مورد هنرهاي رزمي دغدغه و نگراني دارند نداشته ام و اميدوارم اين مطلب باعث دلخوري شخص يا فدراسيوني نشود.

ادامه نوشته